Przyszedł na to czas!
To pierwsza odpowiedź na pytanie, dlaczego chcę pisać bloga, jaka przychodzi mi do głowy. Myśl, by dołączyć do rodziny blogerów zaświtała „wieki temu“. Dlaczego więc dopiero teraz postanowiłam oddać się pisaniu? Hmm, jako perfekcjonistka bałam się negatywnych ocen odbiorców. Poza tym nie chciałam przekraczać pewnej granicy intymności i wpuszczać „obcych“ do swojego życia… Zresztą zawsze znajdzie się cała masa przeszkód, powodów, wymówek by nie zmierzyć się z czymś, czego się lękamy.
Co do mojej osoby, to jestem
postrzegana jako dość dobry orator - ubieranie myśli w piękne słowa nigdy nie
sprawiało mi większego problemu. Gorzej było już z przelewaniem tych myśli na
papier. Blogowanie potraktuję więc jako kolejne wyzwanie w życiu i lekcję wzbogacającą
w nowe doświadczenia. Jednocześnie zdaję sobie sprawę, że jako nowicjusz będę
popełniać błędy (dużo, dużo błędów), szczególnie na początku. Liczę jednak, że z czasem posiądę
umiejętność pisania tekstów dobrych, a przede wszystkim tekstów ciekawych,
mądrych, inspirujących.
Trzymajcie za mnie
kciuki!!
Ściskam,
Agata
Hm, kciuki oczywiście trzymam i trzymać będę. Ale jako typowa zazdrośnica, co zrobię jeśli okaże się, że piszesz lepiej ode mnie?
OdpowiedzUsuńDziękuję, jak na razie to Ty jesteś dla mnie niedoścignionym wzorem :)
Usuń